Vergi Usul Kanunu’nun 538 Sıra No’lu Genel Tebliği’nde yapılan değişiklik, 5 Eylül 2026’da Resmi Gazete’de yayımlandı. Düzenlemeyle dijital ortamlarda gerçekleştirilen taşınır ve taşınmaz satış ile kiralama işlemlerine ilişkin ilan bilgilerinin, Gelir İdaresi Başkanlığı Bilgi Transfer Sistemi (BTRANS) üzerinden GİB’e bildirilmesinin önü açıldı.
Yeni uygulamayla emlak danışmanları ve ilgili platformların, hizmet verdikleri kişiler adına gerçekleştirilen taşınmaz satış ve kiralama işlemlerine ilişkin ilan bilgilerini belirlenen format ve standartlarda GİB’e iletmesi gerekecek. Düzenlemenin temel amacı ise kayıt dışılığın ve vergi kaybının önlenmesi.
İlan Fiyatı Doğrudan Vergi Olmayacak
Gayrimenkul ilanlarında yer alan fiyatların doğrudan vergiye esas alınması ise en çok merak edilen konular arasında bulunuyor. Vergi hukukunda temel ilkenin, ilandaki rakamdan ziyade vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas alınması olduğu belirtiliyor.
İlan fiyatlarının bağlayıcı bir satış veya kira sözleşmesi niteliğinde olmadığına dikkat çeken Engin Daşlı, ilanlarda pazarlık payı bırakılabildiğini, piyasa koşulları, taşınmazın özellikleri veya satıcının nakit ihtiyacı nedeniyle gerçek işlem bedelinin ilan fiyatından farklılaşabileceğini vurguladı.
Daşlı’ya göre yalnızca internet ilanındaki rakama dayanılarak doğrudan cezalı vergi tarhiyatı yapılması, varsayıma dayalı bir matrah ortaya çıkarabilir. Gerçek satış veya kira bedelinin tespitinde banka hareketleri, kredi ve ekspertiz dosyaları, resmi senetler, tapu kayıtları ve tarafların beyanları gibi unsurların birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.
Düzenlemenin emlakçılara yönelik sorumluluk boyutunda da hukuki tartışmalar yaşanabileceği belirtiliyor. Danıştay’ın daha önceki bir kararında, kendisine iletilen bilgilerin doğruluğunu denetleme imkânı bulunmayan kişilerin yalnızca bu bilgilerin yanlışlığı nedeniyle cezai sorumlulukla karşı karşıya bırakılmasının ölçülülük ilkesine aykırı olabileceğine dikkat çekilmişti.
Engin Daşlı, yeni düzenlemeye karşı dava açılmasının da mümkün olduğunu belirterek; kamu yararı, bilgi doğruluğunu denetleme imkânı ile sorumluluk arasındaki orantı ve işlemin tarafı olmayan kişiler açısından öngörülen cezaların ölçülülüğünün yargısal denetimde önem taşıyacağını ifade etti.
KAYNAK: EMSAL